Nightsss Wirtualny poemat erotyczny

VR Nightsss/Noccc to wirtualny erotyczny poemat. Kilkuminutowa artystyczna animacja z elementami ASMR–owymi i interaktywnymi, która zanurza odbiorcę w sensualnym doświadczeni poezji i tańca. Scenariusz Nocccy powstał na podstawie utworu poetki spokenwordowej, Weroniki Lewandowskiej. Artystka wykorzystuje charakterystyczne dla języka polskiego dźwięki, tworząc onomatopeistyczne krajobrazy przekraczające bariery językowe.

Zakomponowany na przestrzeń głos poetki zabiera odbiorcę do środowiska wirtualnej nocy, w której spotyka tańczącą postać. Organiczne ruchy tancerki łączą się z jej wirtualnym ciałem. Odbiorca zanurza się w spektakl nieoczywistego ucieleśnienia. Postać raz jest wierszem i traci swoją materialność, rozszczepia się w inne formy. Innym razem – pulsuje nad głową w formie świetlistej płachty. Jeszcze innym razem – przybiera postać ludzką, która „przechodzi” przez ciało immersanta, by następnie rozpaść na drobinki substancji o odrealnionym zachowaniu. Noc pulsuje rytmiczną przestrzenią dźwięków i ruchów, zapętla się w słowach. Ucieleśnia pragnienia odbiorcy i pobudza zmysłowo. Immersant widzi swoje dłonie, które zakotwiczają go w wytworzonym świecie, pozwalają na drobne interakcje.

Kadr z doświadczenia "Nightsss/Noccc", reż. Weronika Lewandowska, Sandra Frydrysiak
Kadr z doświadczenia „Nightsss/Noccc”, reż. Weronika Lewandowska, Sandra Frydrysiak

Twórcy wykorzystali potencjał łączenia różnych jakości, jakie można zaaplikować do wirtualnej przestrzeni – generatywnych form, które mają organiczny ruch, i organicznych form, które przekraczają ramy przewidywalnej motoryki, grawitacji i materii (podobnie jak obiekty wyobraźni). VR Noccc integruje wiele zmysłowych doświadczeń z metaforą i grą językową – grając tym samym z percepcją immersanta i konstruując środowisko synestezji. Taniec i choreografia w transmedialnym duchu przetwarzają medium poezji, eksplorując jej nowe wymiary. Postać tańczy wiersz, ale buduje też kolejne znaczenia. Relacja między immersantem, wierszem, interaktywną przestrzenią dźwiękową, dynamiczne zmieniającym się obrazem, ruchem postaci, jak i obiektów nocy – tworzy wyjątkowe doświadczenie. 

Rytmiczna transformacja kończy się w środowisku dnia, który przynosi medytacyjną przestrzeń dla refleksji nad własnym ciałem i ruchem w wirtualnej przestrzeni. Po wielu przemianach możemy przez chwilę stać naprzeciwko wielkiego, wirtualnego Słońca i chłonąć jego ciepło, rezonujące nie tylko w naszym wirtualnym ciele… Uczucie zanurzenia potęguje się.

VR Noccc bada możliwości VR storytellingu i tańca w kontekście zmieniającej się percepcji wytworzonych technologicznie doświadczeń przestrzennych i rozwoju kinetycznej empatii immersanta w ucieleśnionym doświadczeniu przestrzeni wirtualnej. Animacja zrealizowana została w 6–stopniach swobody na Oculus Rift S w ramach działań Pracowni VR/AR vnLaby przy Szkole Filmowej w Łodzi.

Facebook 

Instagram 

www

Wędrówka we dwie wokół traumy, z którą trzeba się zmierzyć

Deep Dive jest kameralnym doświadczeniem fabularnym do wirtualnej rzeczywistości w którym wędrujemy z Magdą po dzikim brzegu rzeki. Nieoczekiwane wołanie o pomoc jej córeczki przywraca jej cel. Dąży do niej, ale rzekę nie da się pokonać. W momencie załamania, dochodzi do niesamowitego spotkania. Matka Magdy podchodzi do niej. Podbudowana, Magda zaczyna ją prowadzić przez fantastyczne zarośla i ponure drzewa w poszukiwaniu przejścia. Matka obserwuje tajemniczo córkę, ale nie pomaga jej. Jedyna droga powrotu znajduje się w ich przeszłości i prowadzi do konfrontacji kobiety ze swoimi najgłębszymi lękami i żalami.

Z miłości do własnego dziecka, Magda stawia czoło najboleśniejszej stracie w swoim życiu wędrując po dzikim brzegu rzeki, gdzie lęki i nadzieje mieszają się z rzeczywistością.

Kadr doświadczenia „Deep Dive”, reż. Miłosz Hermanowicz

Żałoba jest mocnym przeżyciem emocjonalnym, proces, który nas zmienia. Deep Dive jest historią Magdy, która przechodzi przez kluczowy moment żałoby po swojej matce. Sama będąc młodą matką, jej przeżycia ze swoje matką są lustrzanym odbiciem jej obecnej sytuacji. Odbicie, które zmusza ją do konfrontacji z własnymi lękami, żalami i nadziejami. Ten schemat pozwala skupić się nad tym co buduje ale i przeciwdziała sile Magdy jako kobiety.

Scenografia jest metaforą emocjonalnego świata Magdy. Wędrujemy z nią przez ten świat w rytmie jej przeżyć. Narracyjne wyzwanie Deep Dive’a polega na wykorzystaniu sile wirtualnej rzeczywistości do stworzenia w publiczności poczucia obecności w tym świecie, które byłoby jednocześnie spójne z historią i emocjami Magdy. W tym celu, pracowano nad ruchami kamery i montażem razem z choreografką Elizą Rudzińską i operatorem Yannem Sewerynem wykorzystując zasady psychologii ruchu. Temat i sposób prowadzenia historii tworzą doświadczenie psychologicznej bajki utrzymanej w atmosferze magicznego realizmu.

Facebook